Tussen de stortvloed aan kerstfilms die je niet alleen op televisie, maar ook via de streamingdiensten door je strot geduwd krijgt, lanceerde Netflix afgelopen week gewoon nog een pareltje. Geen sneeuw, geen romantiek en geen verlepte Hollywoodsterren: niemand minder dan Sandra Bullock speelt de hoofdrol in de thriller Bird Box. Afgezien het gezicht van de actrice, dat steeds meer op Michael Jackson begint te lijken, houdt het verhaal je twee uur lang volledig in zijn greep.

Sandra speelt een op de vlucht zijnde vrouw: Malorie Hayes. Door middel van allerlei flashbacks ontdekken we dat de wereld bezeten is door een soort kwade kracht die ervoor zorgt dat iedereen die er mee te maken krijgt direct zelfmoord pleegt. In een redelijk voorspelbare volgorde zien we hoe het ene na het andere personage het leven legt en dat het -natuurlijk- alleen Sandra is die zich staande weet te houden in een bijna uitgestorven samenleving. Klinkt misschien wat zweverig, is het niet. Het is vooral superspannend, eng en freaky.

De algemene reviews van grote Amerikaanse en Britse kranten zijn niet mals, vooral het clichématige script van Bird Box krijgt veel negatieve reacties van recensenten. Maar het publiek is een stuk minder zuur: op social media komt het ene na het andere compliment voorbij. Zoals van Stephen King, toch niet de minste.

En de 6,8 op IMDB is iets te laag als je het mij vraagt, maar een slechte score is dat absoluut niet. Misschien komt het niet al te klinkende cijfer ook door het vage einde. Met open eindjes en een niet-bestaand achtergrondverhaal blijft het heel moeilijk om ook na twee uur te begrijpen wat er nou precies aan de hand is met de wereld. Maar hé, ik weet na twee uur ook nog steeds niet wat er nou precies aan de hand is met het mislukte gelaat van Sandra Bullock. Absoluut een aanrader, ga je geen spijt van krijgen. En een welkome afwisseling tussen de wildgroei aan kerstzoetsappigheid.

Bird Box is te bekijken via Netflix.